Ileen
Montijn

 

ilog

Oud bont nieuw

9 oktober 2017

In Heusden is de werkplaats annex winkel van Els de Meijer, die van oude bontjassen nieuwe dingen maakt. Ik ging er laatst kijken – en kwam in een kwartiertje meer te weten over bont dan ik ooit had vermoed. Hoe bont genaaid wordt: namelijk met een speciaal naaimachientje, dat de randjes van twee stukken bont … Lees verder

Nooit meer mouwloos

11 september 2017

‘What’s with the turtlenecks?’ vraagt het personage van Jack Nicholson in de film Something’s gotta give aan Erica (Diane Keaton). Ze loopt tegen de zestig, hij is nog ouder, en zij – vrolijk, slim, aantrekkelijk as ever – draagt altijd coltruitjes, zelfs in de zomer. Waarom in godsnaam? Geen vrouw boven de vijftig die het antwoord … Lees verder

Oude en nieuwe taboes

29 augustus 2017

Er waren natuurlijk nog veel méér taboes op kledinggebied, vroeger. Geen spoor van het ondergoed mocht zichtbaar zijn aan de randen van dameskleding. Onderjurken die onder de rok uit piepten: ‘je vlagt!’ Voor beha’s onder blote jurken bestonden de meest fantastische constructies met gekruiste bandjes en dergelijke – nu zie je wel eens gewoon de … Lees verder

De schaamte is voorbij

10 augustus 2017

Vetrollen, we moeten het er toch eens over hebben. Je ziet ze de laatste jaren overal. De komst van het nauwe, elastische King Louie-jurkje was in die ontwikkeling een mijlpaal. Tot voor – hoe lang, dertig jaar? zorgde elke vrouw die iets aantrok dat het niet ‘aftekende’. Dat heette zo. Als je geen sloerie was … Lees verder

Haagse hoedjes en jurken

25 juli 2017

Ooit waren oude kleren stiefkinderen in musea: een hobby voor vrouwen uit de provincie, ruimtevreters in de depots, stoffig, saai. Maar de laatste jaren is de status van kostuumcollecties – die steeds vaker modecollecties heten – komeet-achtig gestegen. Niet alleen zijn steeds vaker de mooiste tentoonstellingen te zien, maar ook worden bij andersoortige tentoonstellingen vaak kleren … Lees verder

Efficiency is niet de toekomst

18 juli 2017

‘Life’s too short to stuff a mushroom’ was het motto van het boek Superwoman van Shirley Conran in 1975. Ik denk vaak aan die woorden (al weet ik pas sinds kort de herkomst) omdat ze zo fantastisch illustreren hoe anders de geschiedenis altijd loopt. Het leven te kort om een champignon te vullen? Talloos veel … Lees verder

Een bosje van dit

28 juni 2017

Soms zie je plaatjes, zo leuk dat je opveert. Ik had het met de illustraties in Een bosje van dit, geschreven door Ina van der Beugel. Het gaat over het werk in een bloemenwinkel: niemand kon van zo’n nietig gegeven zulke leesbare, grappige verhaaltjes maken als zij. De tekeningen zijn van Atie Siegenbeek van Heukelom … Lees verder

Onwelriekende naaisters

21 juni 2017

De macht van standsverschil: een eeuw geleden was die dwingend, alomtegenwoordig. In Dieuwke Grijpma’s boek Kleding voor de elite, Nederlandse couturiers en hun klanten 1882-2000 kom ik zojuist een wel heel rauwe versie tegen. Het gaat over de kinderen van de rijken, voor wie gewoonlijk kleren werden gekocht bij Hirsch of de Bonneterie. Van mijlenver … Lees verder

Weggooien is zonde

9 mei 2017

Een vuistregel in de wereld van de confectie luidt dat één derde van alle nieuwe kleren voor de volle prijs wordt verkocht, één derde gaat in de uitverkoop of met korting weg, en één derde blijft over om te worden vernietigd, weggegooid of op z’n best gerecycled. Miljoenen kledingstukken, ongewenst, versmaad! In mijn boek Tot … Lees verder

De naaiende wereld

23 april 2017

Overal werd genaaid, vroeger. Nog maar een halve eeuw geleden zaten talloze moeders ’s avonds na het eten te naaien en te verstellen. Op school kregen meisjes handwerkles, jonge vrouwen borduurden nachtponnen voor hun uitzet. Vóór 1960 had ieder fatsoenlijk kledingmagazijn, van de Bijenkorf tot Gerzon, een eigen naaiatelier: de pomp, heette dat. (Want confectie … Lees verder