Ileen
Montijn

 

ilog

De hoed van tante Ida

15 augustus 2018

Oude familiebrieven stromen binnen, nu het huis van mijn moeder moest worden leeggehaald. Waarheen ermee? Weg, weg denk je eerst, met een angstig visioen van hoe ooit je eigen huis leeg zal moeten, en je eigen kinderen ermee zullen zitten. Maar ja, weg? De brieven van mijn grootmoeder aan haar dochter, mijn moeder, als die … Lees verder

Tatoeage 1915

6 augustus 2018

Het wonderlijkste is dat de meeste mensen het kennelijk mooi vinden: een tatoeage. Vroeger was het iets voor stoere zeelui en veroordeelde criminelen; nu wandelen de sleeves door de straten alsof het gewoon is, en doen ook vrouwen vrolijk mee. Gebrandmerkt, als vee. Gisteren, in de koele zalen van het Allard Piersonmuseum, kwam ik ineens … Lees verder

Op kniples

25 juli 2018

Ineens zat ik op een cursus, eerder dit jaar. En niet de eerste de beste, nee, eentje aan de Meesteropleiding Coupeur, waar je leert naaien en patroontekenen op hoog niveau, in een mooi schoolgebouw in Amsterdam-West. Voor amateurs (zoals ik) zijn er avondcursussen in de professioneel ingerichte leslokalen. Vijftien avonden van 19-21.30 uur – en … Lees verder

De ontluistering van het toilet

14 juni 2018

Het is tragisch gelopen met het woord ‘toilet’. Oorspronkelijk moet dat volgens het grote Woordenboek der Nederlandse Taal (WNT) op een fijne stof hebben geduid, als verkleinwoord van het Franse toile, doek of stof. Van daar ging het over op een soort beschermdoek of -kleed, en wel in het bijzonder op een tafel waaraan je … Lees verder

Het gesmockte jurkje

20 mei 2018

Ik had een smockjurkje, nee, twee zelfs, toen ik twee jaar oud was. Ze waren allebei geruit, want dat hielp bij het smocken, het kunstig om en om naaien van kleine plooitjes, waarmee de stof op de borst werd versierd, en tegelijk iets rekbaars kreeg. In de stem van mijn moeder klonk ontzag als ik … Lees verder

Sexy en chic: handschoenen

25 april 2018

Een handschoen is een heel bijzonder kledingstuk. Wie handschoenen draagt, hoeft zijn handen niet vuil te maken – en is dus bevoorrecht. Op zeker de helft van de levensgrote portretten in de High Society-tentoonstelling in het Rijksmuseum is iemand in de weer met handschoenen: één aan en één uit, of half uit, of beide in … Lees verder

Docteur Dieu: Samuel-Jean Pozzi

16 maart 2018

Toch moeten we ons niet vergissen in Samuel-Jean Pozzi (1846-1918), van dat flamboyante portret door John Singer Sargent. Hij was wel een societyfiguur, maar ook een serieuze medicus en een ongelooflijk veelzijdig man. In 1884 werd hij de eerste hoogleraar gynaecologie in Frankrijk. Zijn handboek uit 1890 werd een standaardwerk. Hij introduceerde na een kennismaking … Lees verder

De zaligmaker

9 maart 2018

Dokter Samuel Pozzi: wat een man, in zijn kardinaalsrode kamerjas, met dat donkere haar, dat baardje, die sensuele vingers… arts, liefhebber van vrouwen en van kunst. Zijn portret door John Singer Sargent straalt ons tegemoet van het omslag van de catalogus van de High Society-tentoonstelling, vanaf billboards en affiches. Ik ken hem. Het is de … Lees verder

Van top tot teen

27 februari 2018

In één ruk las ik het nieuwste nummer van Kunstschrift uit, gewijd aan het ten-voeten-uit-portret. Inderdaad, dat is een genre, want om je van top tot teen door een schilder te laten vereeuwigen is bijna altijd het voorrecht geweest van de zeer rijken en zeer machtigen. Een burger dacht al gauw: ach, mijn voeten, zo’n … Lees verder

Zoffany

2 februari 2018

Elke keer als ik naar dit plaatje kijk word ik vrolijk. Het is een portret van een zekere Patrick Heatly door Johann J. Zoffany (1733-1810), een Hongaars-Duitse schilder die veel succes had in Engeland. Acteurs, societyfiguren, familieportretten, landschappen, royalty: hij schilderde ze allemaal, en toch werd hij in de moderne kunsthistorische literatuur ‘curiously overlooked’. Die … Lees verder