Ileen
Montijn

 

Oude en nieuwe taboes

29 augustus 2017

Francisco de Goya, De hertogin van Alba in rouw (1797), coll. New York Hispanic Society

Francisco de Goya, De hertogin van Alba in rouw (1797), coll. New York Hispanic Society

Er waren natuurlijk nog veel méér taboes op kledinggebied, vroeger. Geen spoor van het ondergoed mocht zichtbaar zijn aan de randen van dameskleding. Onderjurken die onder de rok uit piepten: ‘je vlagt!’ Voor beha’s onder blote jurken bestonden de meest fantastische constructies met gekruiste bandjes en dergelijke – nu zie je wel eens gewoon de beha pontificaal in een ruim uitgevallen rugdecolleté. (Soms is hij met het oog daarop ontworpen, zoals vermeld in het fascinerende nieuwe Modemuze-blog over boezem en decolleté.)

Ook heel verkeerd waren korte jasjes over langere kledingstukken heen.  

In 1970 gingen tieners ineens T-shirts met korte mouwen óver T-shirts met lange mouwen dragen: een revolutionair gebaar. Het had iets hippie-achtigs, net als zware schoenen (soldatenkistjes zelfs), gedragen onder rokjes en jurkjes, wat nooit meer helemaal is weggegaan.

Regels, regels. ‘Vloekende’ kleuren, zoals blauw en groen, niet combineren. Naar een begrafenis geen juwelen dragen (behalve parels geloof ik).

Nieuwe regels zijn opgekomen, maar ze zijn niet meer zo dwingend en algemeen als vroeger – toch? De verplichting om ‘hakken’ te dragen als je als vrouw succes wilt uitstralen. Of het verbod: don’t mix black and color. Ik weet niet waar dat vandaan komt, het zal wel Amerikaans zijn… maar ik denk er iedere keer aan als ik iets kleurigs bij iets zwarts aantrek.