Ileen
Montijn

 

Weggooien is zonde

9 mei 2017

Balen oude kleren bij een recyclingbedrijf

Balen oude kleren bij een recyclingbedrijf

Een vuistregel in de wereld van de confectie luidt dat één derde van alle nieuwe kleren voor de volle prijs wordt verkocht, één derde gaat in de uitverkoop of met korting weg, en één derde blijft over om te worden vernietigd, weggegooid of op z’n best gerecycled. Miljoenen kledingstukken, ongewenst, versmaad! In mijn boek Tot op de draad vertel ik wat er zoal mee gebeurt.

Maar wat ook niet mis is: alle kleren die in ieders kast hangen en die niet gedragen worden. De jurk die ooit nog eens leuk kan zijn voor een feestje. De broek die te groot was, en bij de Gouden Schaar vakkundig is ingenomen… maar toch nooit uit de kast komt. De ontzettend dikke grijze trui, zelf gebreid, in geen jaren aangehad, maar om hem nu weg te gooien? Miskopen, dingen die maar één keer zijn  gedragen. Te dikke sokken, te nauwe T-shirts, een rok waarmee je niet kunt fietsen.

Kilo’s, nee, tonnen textiel waar onze eigen verhalen aan hangen; we zouden ze niet allemaal kunnen dragen, al werden we honderd. Wat moet ermee gebeuren? De kledingcontainers op alle straathoeken zouden overlopen als we ze allemaal weggooiden. En ach, misschien komen ze toch nog eens van pas. Hopen we.