Na het leven op stand, het verlangen naar landelijkheid, ideeën over adel en liefde voor oude kleren heb ik me de laatste tijd beziggehouden met babyboeken.
Vanaf omstreeks 1890 bestonden er speciale, voorgedrukte albums waarin jonge ouders verhalen over hun baby konden opschrijven, gegevens invullen, foto’s of krulletjes haar inplakken. Vaak waren zulke albums mooi uitgevoerd, met sierlijke, toepasselijke illustraties. Babyboeken werden zeer geliefd, en het bijhouden ervan werd in sommige families traditie. Maar misschien juist omdat zij zo helemaal bij de privésfeer hoorden, heeft geen historicus er ooit naar gekeken – terwijl zij vol staan met interessante, liefdevolle, en soms zelfs dramatische verhalen. Bovendien onthullen zij heel veel over kraamgebruiken van toen, en hoe mensen omgingen met hun pas geboren kinderen.
Mijn boek, met de titel “Later zul je dit lezen. Nederlandse babyboeken 1890-1960” zal eind 2026 verschijnen bij de Walburgpers (en het wordt heel mooi, want de plaatjes zijn prachtig en Pier Schreuders zorgt voor de vormgeving).
Beeld links: Félix Vallotton, Le Bon Marché (1893). Houtsnede op papier, collectie Van Goghmuseum, Amsterdam.