2 januari 2026
En hop! hebben we weer een nieuw jaartal. Het went elke keer sneller. Al sinds vorig jaar ligt op mijn naaitafel uitgespreid een wollige lap stof van mooi gemêleerd blauw, de kleuren van Monets Nymphéas. Hij kostte 5 euro op de vintage-markt in ons buurtcentrum, en er kan denk ik net een hesje uit, lekker … Lees verder
21 december 2025
Geen naaikamer heb ik, maar wel een naaitafel van – even opmeten – 80×190 centimeter, hoera! Niet zo groot als de fantastisch uitgestrekte tafels die stonden bij de Meesteropleiding Coupeur (nu helaas ter ziele), maar toch een rijk bezit, want naaien vraagt ruimte. Vroeger zaten kleermakers zelf bovenop hun tafel, in kleermakerszit. Zo bleef de … Lees verder
11 december 2025
In een van de huizen van mijn jeugd – het zijn er een stuk of zes – had mijn moeder een naaikamer. Hij was naast de studeerkamer van mijn vader, waar het schemerig was en het rook naar pijptabak. In de naaikamer daarentegen was het licht en fris, de strijkplank stond er, en natuurlijk de … Lees verder
27 november 2025
Nu ja, die vormeloze vrouwen van laatst zijn natuurlijk gewoon vrij dik, pardon: gezet. En, zoals een lezeres terecht opmerkte, oudere vrouwen bekommerden zich toen minder om hun figuur dan nu. Al is dat eigenlijk meer een tautologie dan een antwoord: waarom dan? Waarom zien vrouwen van 50 er in 2025 gemiddeld zoveel jonger en … Lees verder
24 november 2025
Waarom waren die vrouwen vroeger toch zo vormeloos, zo vierkant? vraagt mijn vriendin A. Een voorbeeld is een foto uit 1926, te zien op de tentoonstelling van schilderes Coba Ritsema in Haarlem, waarop zeven ‘Amsterdamse joffers’ op een bootje staan – niet oud (nu ja, Coba was 50, zij is de meest linker), hoedjes op … Lees verder
13 november 2025
Later, als ze vrij en volwassen zou zijn, zou ze een rode jurk hebben, vuurrood, en dan zou hij haar zien lopen. Hij zou ridderlijk zijn, met stralende ogen en een warme, eerlijke mond, en dan zouden ze samen verder wandelen, en iedereen zou ze geweldig vinden. En nu… nu heeft ze … Lees verder
29 juli 2025
In het Rijksmuseum hangen twaalf doopjurken in een spectaculaire opstelling, dramatisch belicht, met een grote, zwarte spiegel er onder. Helaas, wie hier méér over wil weten komt bedrogen uit. Er is geen uitleg, die jurken hangen daar, metershoog, niet omwille van zichzelf, maar als decor, als opluistering. Van wat? Van de ideeën van de kunstenares … Lees verder
17 juli 2025
Dat vrouwen – nu ja, dames – in de negentiende eeuw geacht werden geen benen te hebben, wist ik. Dat zelfs fauteuils wel eens een kuis rokje kregen om hun poten (pardon) te verbergen, wist ik ook. Maar dat in een ouderwets, deftig interieur de lichtschakelaars en stopcontacten verborgen worden achter een kuise flap – … Lees verder
30 juni 2025
Hij was een meester in lappen. Ja, ook in honden, in kleine kinderen, in zachte huid en in emotionele gebaren; in alles eigenlijk. Maar de lappen frappeerden mij het meest. Ik heb het over Artus Quellinus (1609-1668) en zijn werk in het Koninklijk Paleis in Amsterdam. Nooit zie je een tentoonstelling die zó … Lees verder
11 juni 2025
Het Opperwezen wil niet alleen geloofd en geprezen worden, hij legt Zijn volgelingen ook regels op. Van spijswetten en hoofdbedekking wist ik, maar onlangs leerde ik dat de God van de mormonen eist dat gelovigen bepaalde, kuise kledingstukken dragen, ‘Temple garments’, onder hun kleren. Ooit ging het daarbij om complete hansoppen, van enkels tot hals … Lees verder