4 maart 2025
Het is eigenlijk een raar woord: kant. Het verwijst naar de oorsprong ervan: de randen van hemden, zakdoekjes en dergelijke werden ermee versierd. In de vorm van punten: Spitzen, zo heet kant in het Duits. Of van tandjes: dentelle, in het Frans. Kant werd vooral gemaakt in stroken, die werden vastgenaaid aan het kledingstuk – … Lees verder
17 februari 2025
Michel Pastoureau is een eminentie in de Franse historische wereld. Hij schreef over de cultuurgeschiedenis van dieren – de raaf, de beer, de walvis – en die van kleuren. Na boeken over blauw, rood, groen, geel, zwart en wit is hij onlangs aan de kleur roze toegekomen. Ademloos heb ik gekeken naar een … Lees verder
10 februari 2025
Het is eigenlijk niets anders dan een vitrine voor je blote lijf, bedacht ik toen ik ’s nachts lag te malen over de naked dress van die arme Bianca Censori. Haar gezicht, zelfs haar hele houding leek verstard van de zenuwen op de foto’s van de Grammy-uitreiking (2/2/2025) die – veelal gecensureerd – de wereld … Lees verder
22 januari 2025
Het Amsterdam Museum viert de 750ste verjaardag van de stad met een ‘Ode aan de vrouwen van Amsterdam’. Dat is, afhankelijk van je perspectief, ofwel heel inclusief, ofwel erg ouderwets, omdat het doet denken aan het ‘boeketje voor de echtgenote van de ‘jubilaris’, of de mededeling dat vrouwen, ja heus, ook trambestuurder kunnen worden, of … Lees verder
10 januari 2025
Nicolaas Klei is dood. Hij was de aardigste, eenvoudigste, meest belezen en eigensoortige man die het ooit tot een soort BN’er schopte. Zijn invloed in de wijnwereld is groot geweest, dat wordt nu her en der gememoreerd. Maar ik heb hier, mét een aardige opdracht, het boek De man in zijn hemd, dat hij samen … Lees verder
20 december 2024
Ik las het mooie Kunstschrift over Geertgen tot Sint Jans, laat-middeleeuws schilder. Het ging over de restauratie van het aan hem toegeschreven Heilig maagschap, een werk dat als een ruïne is overgeleverd, maar dankzij adembenemend restauratiewerk toch in volle glorie is te zien in het Rijksmuseum. De restauratrice, Gwen Tauber, vertelt dat zij op de … Lees verder
14 december 2024
“Kerkelijke gewaden” – wat een lange-tandenwoord, een braaf verplicht nummer voor de textielfreak– dacht ik een jaar geleden. Maar eenmaal in het Museum Catharijneconvent, bleek daar een allerprachtigste tentoonstelling aan het onderwerp gewijd, met oogverblindende stoffen, die soms eerst voor dure japonnen waren gebruikt, en vervolgens in de kerk een tweede leven kregen als koorkap … Lees verder
21 november 2024
Kan een vrouw echt zo sterk in haar schoenen staan dat ze niet jaloers is als ze haar geliefde moet delen met andere vrouwen? Waarom vertoont zij zich dan uitsluitend met oogmake-up die zo zwaar is dat het lijkt alsof ze zich wil verstoppen? Ik vraag het me af bij het boek Zelf, zelf! dat … Lees verder
30 oktober 2024
Als je de populaire literatuur van vóór 1960 mag geloven was een nieuwe hoed de droom van elke vrouw. Een nieuwe hoed, dat was: mode, ‘Parijs’, chic, status – ja zelfs geluk. Natuurlijk was een nieuwe hoed duur. Alle kleren waren duur. Je kon ook je oude hoed een tweede leven geven door … Lees verder
21 oktober 2024
De hoed is in, de hoed is uit, de hoed is dwaas, figuratief of abstract, of chic – hoeden zijn het opvallendste onderdeel van de mode, én het variabelste, én het spraakmakendste, én het meest bespotte. Over de hoed is alles al gezegd, maar hij blijft boeien. In de Volkskrant (21/10/24) staat een artikel over … Lees verder