Ileen
Montijn

 

Water

14 juli 2006

Water is mooier dan land, daar komt het op neer. Er bestaat erg mooi land – maar er bestaat geen lelijk water. Een plas op straat is al mooi: laat het licht er in vallen of de wind er overheen aaien en je ziet het. Meer water is mooier, maar omdat ik een schijtluis ben, of een vrouw, of om nog een andere reden vind ik de grenzeloze zee niet het mooiste. Bij water horen oevers, al was het maar een verre kust.
   Soms varen we van het Lauwersmeer via de Dokkumer Ee en het Van Harinxma-kanaal een plakje van de noordrand van Friesland af, van Lauwersoog naar Harlingen. De oevers die je dan ziet! Bolstaande, onafzienbare akkers, een vergeten steenfabriek, boerderijen met grote pannendaken, de hoge molen van Birdaard. Naarmate je meer naar het westen vaart, is de wereld steeds meer bewoond, er staan nieuwe huizen, de architectonische monsters van Leeuwarden. Maar het water houdt zijn betoverende invloed.