Goedkoop is duurkoop’, is een wijsheid die mijn ouders me leerden toen ik klein was. Zelf hielden ze zich daar niet zo vreselijk aan – ze konden zich best veroorloven om regelmatig iets goedkoops te kopen, was mijn indruk. Maar mijn vader vertelde me eens over een mijnheer en mevrouw bij wie ze op bezoek waren geweest, het waren geloof ik Denen. Die waren echt heel erg arm, en kochten daarom uitsluitend peperdure dingen. Natuurlijk maar heel af en toe – maar dan hadden ze ook iets goeds. Ik was diep onder de indruk van deze mythische armen. Ik zag ze voor me, een echtpaar gekleed in saaie, onverslijtbare kleren van gladde, donkerblauwe wol.
Wat is dat toch een raadsel, waarom je bepaalde, onzinnige dingen onthoudt. Terwijl andere voorvallen uit je leven, die veel meer moeten hebben betekend, soms zomaar uit je geheugen blijken te zijn verdwenen.