Posthoornkerk

24 februari 2007

Wie niet kijkt, geeft de dingen geen kans. Blasé glijdt de blik af van een neogotische kerk, van negentiende-eeuwse heiligenbeelden: da’s niks. Lelijk. Kitscherig. Maar waarom? Als mensen daar hun best op hebben gedaan – en dat hebben ze, vol overgave – zouden wij er toch op z’n minst even naar kunnen kijken. Proberen te zien hoe ze eigenlijk in elkaar zitten. Te zien of er misschien onderlinge verschillen zijn, of sommige beter en andere minder geslaagd zijn. Ik was verbaasd over het interieur van de Posthoornkerk in Amsterdam bijvoorbeeld, waar nu kantoren huizen. De buitenkant is vrij saai, voorzover je hem kunt zien, maar van binnen! Warme kleuren, mooi licht, aangename verhoudingen, ouderwetse grootsheid. En altijd weer de vindingrijkheid, de variatie van die oude Cuypers. Ik begin hem echt te bewonderen.