De koning bezoekt boos protestants Utrecht
Ik las over de Aprilbeweging en wist net zo min als u, lezer, nog wat dat was. Iets vrooms, 19de eeuw, dacht ik vaag. Onzin: golven van godsdienstfanatisme overspoelden het land in 1853! Protestants fanatisme, want de paus had aangekondigd dat hij weer bisschoppen in Nederland zou benoemen: in Roermond, Haarlem, Breda, Den Bosch en Utrecht. De katholieken waren jaren onderdrukt geweest, in verstopte kerkjes ter mis gegaan, gepasseerd voor openbare functies. Nu was er gewoon godsdienstvrijheid, dus tegen bisschoppen kon geen bezwaar zijn. Maar nee: de wereld was te klein! Het landje met 2 miljoen protestantse inwoners produceerde tweehonderdduizend handtekeningen tegen de ‘Roomse’ dreiging, en velen riepen dat zij liever nog Turks, dan Paaps wilden worden overheerst. Pikant, in het licht van de hedendaagse vreemdenhaat. Hetzelfde wantrouwen, de angst om niet meer de baas te zijn, alleen wat van richting verschoven. Het is griezelig te zien hoe diep het zit, en hoe machteloos een beetje beschaving staat tegenover de felle haat van groepen mensen jegens andere groepen.