Belangeloos zingen

23 maart 2007

Buiten fluiten al een tijdje weer merels; in het ochtendgloren, en ook als de avond valt, zoals nu. Ik merk dat de gedachte aan het doel van hun zang – een vrouwtje versieren, of territorium afbakenen, iets biologisch in elk geval – altijd een tikkeltje afdoet aan mijn waardering. We hebben graag dat onze merels belangeloos zingen, niet voor zoiets plats als territorium- of voortplantingsdrift. Of sta ik daarin alleen? Het is vreemd, want je hebt ook grote liefdespoëzie, geboren uit liefdesverlangen. John Donne, Rainer Maria Rilke. Wie soll ich meine Seele halten, dass… Maar dat is toch anders. Waar direct belang is, is de kunst verdwenen (zie hiervóór, 17 januari) — een groot kunstenaar gaat de kunst boven het meisje. Daar weet die merel niet van. Maar zijn zang is zo heerlijk omdat die ons volkomen overdreven lijkt voor het eenvoudige doel. Dus toch een beetje kunst.