Tassenmuseum

5 juli 2007

Een vrouw die naar buiten gaat neemt een tas mee, automatisch. Tegenwoordig oefen ik wel eens in naar buiten gaan zonder tas: naar koor bijvoorbeeld, naar schoonmama, naar een winkel vlakbij. Dat geeft een speciaal bevrijd gevoel, iets van thuis zijn in de wereld, stoer en vrij.
    Niet alleen psychologisch, maar ook cultuurhistorisch is er veel te zeggen over het verschijnsel ’tas’ – en er is zelfs een museum aan gewijd, het Tassenmuseum Hendrikje. Er bestaat maar één zo’n museum in Europa. Sinds kort is het aan de Herengracht in Amsterdam gevestigd (op nummer 573), na een tijd te hebben gebivakkeeerd voor de poorten van de stad (in Amstelveen). De elegantste, de gekste, de aandoenlijkste, de vervaarlijkste tassen zijn er te zien in een sfeer die hier en daar doet denken aan de lobby van een prettig hotel, met zware meubels, veel hout, mooie plafonds. Je kunt er trouwens heel goed heen zonder tas, en dan thuiskomen mèt: ze hebben een winkel met een fraaie collectie handtassen. En erg lekkere taartjes bovendien. Wat wil een dame nog meer?