A. Fourie, Een bruiloftsfeest te Yport
Met meer dan dertig mensen zaten we zondag aan een lange tafel in de open lucht te eten. Het was een onverwacht zomerse dag; achter ons stond het Gelderse kasteeltje waar vrienden wonen, vóór ons bloeiden hosta’s en rozen in het middenperk van de oprijlaan. Het was een van die idyllische momenten die bijna te mooi zijn om erover te vertellen, tenminste zo voelde ik het. Heeft buiten eten niet altijd iets van conspicuous consumption? Die indruk krijg je van alle terrassen hier in Amsterdam-zuid. Maar daar in de Achterhoek aten we gewoon lekkere linzensoep en macaroni met rode saus, en was er geen ober te bekennen: dit was écht. Alle gasten waren aardig en blij, de kinderen renden rond, de vogels floten, uit het huis klonk een piano… En alle stadse terrassen mochten van ons door het asfalt worden verzwolgen.