Amsterdam, 4 augustus 2007
Met een ruime omtrekkende beweging (vanwege het roze gestamp in de binnenstad) fietste ik gistermiddag naar de nieuwe Openbare Bibliotheek. En toen ik eenmaal op het terras zeven-hoog stond, kreeg ik het gestamp alsnog: beneden voeren de Gay Parade-bootjes juist over het IJ. Ze deden niets af aan het beeldschone uitzicht op Amsterdam — de huizen van de grachtengordel, dicht opeengepakt in het heiïge zomerlicht, aan je voeten. Mooi! Het gebouw zelf is van een wat uit zijn krachten gegroeide witte grootsheid. Maar er valt prettig te zitten en ja, het is ook een bibliotheek, dus leuk, met mensen die je willen helpen en echte boeken er in.
De beestachtige roze stampherrie zwol aan, en werd me zelfs op dertig meter hoogte te veel: er wordt nergens meer een grens gesteld aan de decibellen. Je vraagt je af of daar ooit nog een ‘cultuuromslag’ in komt.