Vallotton

16 augustus 2007

Félix Vallotton, hij was een merkwaardige man en ook een merkwaardige schilder, je zou haast zeggen: letterlijk merkwaardig. Een groot en vindingrijk kunstenaar, maker van zeer eigensoortige beelden. Het schilderij waaraan ik het vaakst moet denken, vreemd genoeg, is op het eerste gezicht minder ‘raar’dan de interieurs of de naakten. Het is een landschap dat ik nooit heb gezien (het hangt ergens in een Zwitserse privécollectie): Les Champs, plateau de la Croix-Rouge. Vaak, als ik ergens buiten ben, hóóp ik op net zo’n uitzicht, met zulke schaduwen over zo’n akker – maar elke keer word ik teleurgesteld. De echte wereld haalt het nooit bij Vallotton.
    Er is een Kunstschrift verschenen dat helemaal aan hem is gewijd, ik heb er zelf ook in geschreven en ik maak er nu ongegeneerd reclame voor. Want het is prachtig, en dat is maar voor een zeer klein deel aan mij te danken. Ga naar de tijdschriftenwinkel, zoek de website op: Kunstschrift is de naam, en 4 (2007) het nummer.