Hitzacker

25 april 2009

Voordat iemand in Nederland had gehoord van het plaatsje Hitzacker, ben ik er geweest. We waren op schoolreis, ik was net 12, we gingen kamperen. Uit Hitzacker kwam Claus von Amsberg, de Duitse jonker met wie Prinses Beatrix het jaar daarop (in 1965) geëngageerd zou raken, zoals ze zeggen in die kringen. Natuurlijk heb ik hem niet gezien, ik herinner mij van Hitzacker vooral de maan, die ik daar voor het eerst van mijn leven gigantisch groot boven de horizon heb zien hangen. Dat was aan de Elbe, die in die tijd de Duitse Bondsrepubliek scheidde van de sogenannte DDR.

Het wonderlijke is dat Beatrix en Claus elkaar ook nog leerden kennen vlakbij waar wij woonden, in het kasteel van de Bismarcks, bij Hamburg. Het was tijdens een jachtpartij in het Sachsenwald, het bos dat aan het eind van onze straat begon – maar helaas, ook daar heb ik Claus gemist. Toch was ik trots toen de verloving bekend werd. Mijn ouders nodigden Duitse vrienden uit om het te vieren. En ik, vol met romantische ideeën en zwijmelend van verliefdheid op Duitse jongens, zag het voor me: het zou allemaal goed komen tussen ons en de Duitsers. De Tweede Wereldoorlog was toen net twintig jaar geleden, en ik had het dagboek van Anne Frank gelezen. In het Duits.