Boekgewichten
7 november 2009
Boekgewicht, zelf gemaakt
Een van de mooiste dingen in de studiezaal van de afdeling Bijzondere Collecties van de Amsterdamse UB zijn de gewichten en de kussens. Zij dienen om bejaarde, stijve, gammele boeken behoedzaam te kunnen lezen. In de kussens, gevuld met piepschuimflinters, kun je een boek ruggelings neervlijen zonder het open te knakken. (Vroeger had je daarvoor steunen van schuimplastic, maar dit is beter.)
Echt begeerlijk vind ik de zware ijzeren kettinkjes, gehuld in bruin fluweel, die dienen om een boek met zachte dwang open te houden terwijl je aantekeningen maakt. Boekgewichten – een meesterlijke uitvinding. Wie, die van boeken houdt, zou zoiets niet willen hebben? Gisteren heb ik er zelf een gemaakt. Een stukje ketting uit de ijzerwinkel, een oude bindceintuur, naald en draad – een fluitje van een cent! Nu ligt het op mijn bureau, helemaal van mij, een boekgewicht. Ik voel me rijk.
PS Toen ik klaar was, dacht ik: ik kijk eens of ik boekgewichten op internet kan vinden. En ja hoor. Een bibliothekaresse natuurlijk, ze heet Heidi, helemaal in South Carolina, maakt ze op bestelling. Misschien zelfs van bruin fluweel, als je dat vraagt. Maar ik vind: er moet iets te wensen overblijven.