Nostalgie

1 april 2010

‘Ja, maar we moeten oppassen voor nostalgie!’ zei Irene. We waren in het Amsterdams Historisch Museum aan het praten over café-interieurs en het bewaren daarvan. Ze hebben daar in een hoekje op de museumzolder café ’t Mandje aan de Zeedijk gereconstrueerd, zoals het was toen het in 1982 sloot: propvol, knus, en beroemd dank zij Bet van Beeren, de koningin van de Zeedijk. We zagen ook een lang video-interview met Bets veel jongere zuster Greet van Beeren, die vertelt hoe het allemaal was, en hoe Bet was: een struise, drukke, geestige lesbienne.

Was dat allemaal nostalgisch? Nou reken maar.

Ach nee, natuurlijk zou het niet goed zijn als in een museum werd gesuggereerd dat het leven in die oude tijd goed was: dat lesbiennes het niet moeilijk hadden, dat er geen armoede was, kindersterfte, alcoholisme. Je moet oppassen voor valse romantiek. Maar nostalgisch, dat is het bewaren van oude dingen altijd, ook in een museum. Het is een strijd tegen de vergankelijkheid, je koestert wat is overgebleven. En terecht.