Badpaviljoen (2)

2 mei 2010

Twee kilometer buiten Hindeloopen ligt het Badpaviljoen, dat daar een eeuw geleden is gebouwd omdat dit Friese stadje een ‘zeebadplaats’ wilde worden. Het werd een staaltje echte vrijetijdsarchitectuur, half tegen de zeedijk aangebouwd en met vier torentjes, die in de verte Moors aandoen; het geheel zo slecht gebouwd dat het een wonder mag heten dat het er überhaupt nog staat.

Het was er leuk voor de mensen, dat wel. Anders dan in Scheveningen waren hier geen badkoetsjes, maar twee steigers (een voor dames, een voor heren) die de zee in liepen met daarop houten badhuisjes om je bovenkleren uit te doen, en daarna gauw in het water te plonzen: liefst bij hoogwater, want als het eb was, was er weinig van over. De getijden verdwenen toen in 1932 de Afsluitdijk werd gesloten, en de Zuiderzee een brak IJsselmeer werd. Nu staat het badpaviljoen leeg.

Volgens de Bond Heemschut hoort het bij de tien meest bedreigde ‘erfgoederen’ van Nederland. Ze noemen het een vroeg voorbeeld van betonbouw. Dat eerste geloof ik graag; het tweede betwijfel ik, want van dichtbij zie je achter afbrokkelend pleister broze witte steentjes. Zelfs in de stralende zon, eergisteren, bood het een treurige aanblik. Natuurlijk zou het geweldig zijn om het badpaviljoen in zijn oude glorie terug te zien, liefst met die steigers en de oude korfstoelen er omheen. Maar of dat zal lukken?