Hollywood-opera

27 mei 2010

Helaas, lezer, mag ik u niks vertellen over Turandot bij de Nederlandse Opera, want een verslaggever die vóór de laatste akte weggaat, daar heb je niks aan. Toch is dat natuurlijk geheel in overeenstemming met de oude gebruiken: vroeger kwam het elegante operapubliek vaak pas na de eerste akte, of men sloeg er een over. Het moest een aardigheidje blijven. Dat was ook eigenlijk de reden dat wij vertrokken; het werd ons gewoon een beetje véél.

Turandot, Puccinis laatste opera (1924) is zoals Yannick Nézet-Séguin, de dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest (dat mooi speelde hoor) aardig uitlegt op de website van DNO, de Hollywood-school van de opera: het moest vooral spectaculair zijn, met enorme koorscènes, veel paukenlawaai en oosterse rimram. Yannick houdt daarvan, maar mij overviel een beetje wat een grote kunsthistoricus heeft genoemd de preference for the primitive. En zo misten we nota bene de beroemde aria Nessun dorma, die het elegante publiek van weleer zich vast niet zou hebben laten ontgaan. (Maar die hadden ook geen Youtube.)