Melk en bloed
18 april 2012
V.l.n.r.: rode roosjes, melk-en-bloed, blauwe kersen
Twee maanden geleden schreef ik over mijn roosjessloop – rood op wit, met kleine groene blaadjes – dat vrijwel doorgesleten was. En nergens precies diezelfde roosjes te bekennen!
Een autoriteit in traditionele stoffen is G. Stegeman, eigenaar van een overweldigende winkel in Rouveen waar ik drie jaar geleden was. Hij vertelde me dat de tweekleurige stof al zeker 20 jaar niet meer wordt gemaakt. Er zit niets anders op dan uitwijken naar monochrome roosjes, rode of blauwe. Of kersen natuurlijk, die bestaan ook, of… melk-en-bloed. Stof met die intrigerende naam is ook op Stegemans website te zien (klik op ‘Kussenslopen- en dekbedovertrek-stoffen’): het zijn bloemen, veel groter dan de vertrouwde roosjes.
Vanochtend bracht de post drie slopen uit Rouveen, een van elke soort. Het melk-en-bloed-motief is fraai, maar mijn eerste reactie was: daar durf ik haast niet op te slapen – vooral met die naam. Melk-en-bloed, zou er iets over te vinden zijn? Google blijkt één enkele treffer te bieden: de site van de Museumboerderij Staphorst, vlakbij Rouveen. Daar staat – het gaat over bedsteden – dat slopen met melk-en-bloedmotief uitsluitend voor de pronk worden gebruikt, dus niet om op te slapen. Zo zie je. Misschien is het veiliger om me aan die regel te houden.