Ileen
Montijn

 

Landelijkheid

3 november 2013

folder van een kwekerij, c. 1935

folder van een kwekerij, c. 1935

Een huis met een rieten dak en een grote schoorsteen, een tuintje met stokrozen en Oost-Indische kers… dat werd honderd jaar geleden het woonideaal van steeds meer Nederlanders. De jachtige stad uit! Villaparken en buitenhuisjes verrezen in het landelijk gebied, overal tinkelden de theekopjes op de tuintafels.

Toch kwam er steeds meer oppositie tegen dit verlangen naar landelijkheid: niet omdat de ruimte op raakte, maar omdat het ‘niet van deze tijd’ was om zo te wonen, en dus verkeerd. Architecten en stedebouwkundigen pleitten voor hoogbouw. Huizen met tuintjes waren tuttig, en niets riep zoveel minachting op als uitgestrekte buitenwijken. Waarom toch?

Over deze en aanverwante vragen gaat mijn boek Naar buiten, landelijk wonen in de 19de en 20ste eeuw. Eind deze week ligt het in de winkel, zacht geprijsd (€ 21,95) en met op het omslag een foto van een fraaie, rustieke villa.