Winkelparadijs

21 april 2015

In Den Haag woonden mijn grootouders; we gingen er jaarlijks logeren. Dan werden er (omdat wij in het buitenland woonden) ook altijd boodschappen gedaan, bij winkels waarvan de namen me nu zowel degelijk als nostalgisch in de oren klinken: Meddens, Voss, Gerzon… en Lensvelt Nicola, voor taartjes.

Ik kom die oude namen tegen in een pas verschenen boek over winkelarchitectuur in Den Haag: Bleek van begeerte, heet het. De inhoud is prachtig en beslaat de hele stad, van de Passage tot de Fred. Waarom verschijnen er eigenlijk zo weinig boeken over winkels, terwijl grote delen van de mensheid hun leven vullen met winkelen?

Maar de mens is wispelturig en daarom is ook het winkeldom vluchtig, zelfs in het behoudende Den Haag. Winkelpuien komen en gaan, straten raken in en uit de loop, Voss wordt Foxy Fashion, Gerzon verdwijnt, zoals lang daarvoor al Magazijn ‘Nederland’…

Magazijn ‘Nederland’? Jawel, de winkel waarvoor Louis Couperus in 1915 zijn ‘Meditatie over het mannelijk toilet’ schreef: het gebouw blijkt er nog te staan, compleet met een grappig koperen koepeltje, op de hoek van Spui en Spuistraat. Het ziet er leeg en haveloos uit, dat wel. Zo vergaat ’s werelds glorie.