Seks en geweld
27 juli 2015
Maud Wagner (1877-1961), Amerikaans acrobate en circusartieste
Op een zonnige zomerdag loopt elke Hollandse winkelstraat er vol mee: tatoeages op handen, op schouders, niet zelden hele armbedekkende sleeves. Een traditie van zeelui en bajesklanten heeft zich als een inktvlek verspreid onder kleinburgers met behoefte aan iets spannends. (Vroeger hoorde je wel eens van keurige dames die stiekem, op een bil of schouder, één kleine tatoeage hadden – zo moet het begonnen zijn.)
In een recente column beschreef Youp van ’t Hek een geval op een naakstrand: een man wiens gehele, omvangrijke lichaam was overdekt met tatoeages, allemaal pijlen en krullen die naar één ding wezen: ‘s mans eigen (ongetatoeerde) geslachtsdeel. Als Van ’t Hek het had verzonnen, sloot het beeld toch aardig aan bij de broeierige associaties van zulke lichaamsdecoraties. Seks! Geweld!
Misschien heeft de opkomst van de tattoo wel te maken met de dood van het taboe op bloot. Met verregaande ontkleding is geen opzien meer te baren, nu is de huid zelf aan de beurt. Het ultieme bewijs van de stelling dat versiering van het lichaam een diepere behoefte is dan bescherming ervan.