In de wollendekenfabriek, Textielmuseum, Tilburg
Dekens zijn alomtegenwoordig, ondanks de opkomst van het dekbed, en in meer soorten dan ooit: van spotgoedkope fleece-gevalletjes tot super-luxe dekens van scheerwol, geweven of gebreid. In alle glossy interieurs liggen ze op de voeteneinden van bedden. Op terrassen in de stad vind je dekens, en in museumwinkels: in Engeland heeft de National Trust onder meer ‘Recycled Woollen Rugs’, gemaakt van restjes uit een dekenfabriek in Wales.
Dekens zijn warm, lief, fijn. Ze zijn van levensbelang voor vluchtelingen, pick-nickers, daklozen en verhuizers – ik kan geen verhuiswagen passeren of mijn ogen speuren even naar de stapel grijze dekens, vlekkerig als poetsdoeken en met ingeweven streep.
Dekens weggooien is zoiets als brood weggooien: dat doe je niet.