Ileen
Montijn

 

Bokjesmoord

28 januari 2010

Lang geleden, bij een bezoek aan zo’n idyllische geitenboerderij in Noord-Holland, had ik het al eens gehoord – over de grootscheepse bokjesmoord die onlosmakelijk hoort bij de liefde voor geitenkaas. Want voor die kaas is nu eenmaal geitenmelk nodig, en geiten geven alleen melk als ze jongen, en de natuur blijft, stomstom, even veel bokjes als geitjes leveren. De boer die ik toen sprak, zei dat ze vernietigd werden – hoe, dat durfde ik niet te vragen. Ik mocht er best eentje meenemen, want dat scheelde weer… Daar zag ik toch maar van af. Maar mijn gemijmer over het heerlijke vlees (saté kambing!) dat toch op z’n minst gebruikt zou kunnen worden, was duidelijk onrealistisch: zoveel vraag was daar niet naar.

Gisteravond op tv had iemand het eindelijk over die kwestie. Natuurlijk was dat Wouter Klootwijk, de oneerbiedigste waarnemer van het Nederlandse eten, die er een aflevering van zijn Wilde keuken aan wijdde. Het bleek dat de bokjes inmiddels toch te gelde worden gemaakt. Ze worden, ver van hun moeders, bijgemest met spenen die uit een muur steken (ik denk dat ze te klein zijn om melk uit emmers te drinken). Als ze zo’n 9 kilo wegen, gaan ze naar oorden waar men weet wat lekker is. Levend worden ze in grote vrachtauto’s naar Barcelona vervoerd, 18 uur rijden. Waarom levend? Omdat slachten in Nederland duurder is dan in Spanje.

Wouter, die laatst helemaal in Afrika is gaan kijken hoe daar onze ingevroren legkippen nog een heerlijke bestemming vinden, ging niet naar Barcelona om het einde van de bokjes mee te maken. Enfin, ik zou het ook niet willen zien – maar van hem viel het me een beetje tegen. Waarschijnlijk mocht hij niet. De bokjes worden, zoals hij zich liet ontvallen, onderweg ‘omgekat’ tot Spaanse bokjes – die hebben ze daar liever. Wel ging hij nog even echte Indische saté kambing, geitensaté eten; een delicatesse waar geen satésaus bij hoort, en over de smaak waarvan hij helaas ook zweeg.

Deze aflevering van Wouters Wilde Keuken was waarschijnlijk gemaakt vóór de grote Q-koorts-ellende, waardoor de laatste weken geiten zonder tal zijn ‘geruimd’. Maar in het licht van de mega-bokjesmoord die al vele jaren doodgewoon is, vind ik geitenhouders die daarover klagen, toch eigenlijk niet zo héél zielig.