Ileen
Montijn

 

Bot stileren

29 maart 2007

Een mens is een teer wezen, altijd op zoek naar geruststelling, naar wat herkenbaar is of vermakelijk. Hij wil mooie dingen om naar te kijken, warme gevoelens om in te zwelgen. Nu, met dat soort verlangens weet de hedendaagse opera-regisseur wel raad. Robert Wilson, die Puccini’s Madama Butterfly voor de Nederlandse Opera op toneel bracht, slaagt er in om een mens alle opera-vreugde behalve die aan de muziek zelf (met ogen dicht) te ontnemen. Japan! denkt hij kennelijk. Stileren! En alles, alles wordt stijf, onecht, en zo emotieloos mogelijk. Het rare is dat het geheel zo primitief is, zo platvloers en letterlijk gedacht, terwijl het de pretenties heeft van hoge kunst. — Omdat de muziek wel prachtig was maar ook te hard, en Pinkerton niet kon zingen, lezer, ben ik weggegaan. Als er twee soorten bezoekers zijn, de volhouders en de weglopers, beken ik mij nadrukkelijk tot de tweede groep: je moet je verliezen weten te beperken.