Cellisten Radio Kamer Filharmonie 27/8/2011
Terwijl ik dit schrijf, hoor ik op Radio 4 de Radio Kamer Filharmonie en het Groot Omroepkoor zingen en spelen hier vlakbij, op de Uitmarkt op het Museumplein. Weber en Bizet: mooie, goed gekozen muziek. Om half twee stonden we erbij terwijl ze aan het inspelen waren, in de gietregen.
Het was vreselijk om te zien hoe de cellisten, te dicht bij de rand van de overkapping geplaatst, probeerden hun kwetsbare instrumenten droog te houden. Ze bleven er welgemoed onder – zoals iedereen op het plein welgemoed leek, dapper met paraplu’s over de plankieren, een vastberaden glimlach op het gezicht. De sfeer was goed, zoals dat heet; voor massa-vrezers zoals ik had de regen het voordeel dat de drukte meeviel.
Het verlangen om buiten te zijn, buiten te zitten, te musiceren, te eten – het blijft iets geheimzinnigs. Ik voel het ook, ik heb er een boek over geschreven, maar ik blijf me erover verbazen. Wat gaat er boven de beschutting van knusse kamers of feestelijke zalen? Nou, buiten zijn – in de zon, maar desnoods, met tenten en paraplu’s, ook in de regen.