De Amissen II

17 januari 2007

Kingsley Amis geloofde niet alleen niet in God – gevraagd of hij atheïst was antwoordde hij eens: Well, it’s more that I hate him… Dat hoor je niet veel. De woede van de oude Amis over de volstrekte onredelijkheid, de wreedheid en willekeur van het Opperwezen paste in zijn veel algemenere, onuitputtelijke vermogen om zich kwaad te maken. Over zaken als domheid, lamlendigheid, holle pretenties, schijnheiligheid… liever dan er in te tuinen of te berusten spotte hij ermee, en dat was een van de drijvende krachten achter zijn schrijverschap.
    Waarom een van zijn boeken dan toch niet gelukt is, verklaart zijn zoon Martin zo: je moet met een boek geen ander oogmerk hebben dan dat boek. Als je een grief hebt, een boodschap, als je iets wilt, dan lukt het niet. Dat was wat er gebeurde in het geval van Jake’s Thing, dat hij schreef na zijn stukgelopen huwelijk met Elizabeth Jane Howard. En volgens Martin ook met het omstreden Stanley and the Women, waar feministen in 1985 des duivels over waren. Maar dat vond ik zelf prachtig. Er staat een schrijnend portret in van een zoon die gek wordt – waarvan ik altijd heb gemeend dat Martin er model voor heeft gestaan.