Fototelefoon

12 februari 2009

Voortaan kan ik altijd een foto maken. Een mal soort tevredenheid: waarom zou je altijd een foto willen kunnen maken? Nou gewoon. Net zoiets als altijd iemand kunnen bellen, dat is ook heel fijn. Altijd muziek bij de hand, voor als je daar zin in hebt. Altijd iets leuks te lezen (dat bestaat ook al: mobiel internetten, veel mensen kunnen dat, ik zie het nog even aan). En wat wil je daarna? Dat is het vreemde, dat weet je pas als ze iets uitvinden.

Zondag liepen mijn vriendin B. en ik over het hoge wandelpad langs de Rijn, van Arnhem naar Oosterbeek en verder. Maar de overweldigende vergezichten moesten onze aandacht delen met onze speelgoedjes, onze fototelefoons. Nog meer dan wanneer je een gewone camera bij je hebt, denk je: zal ik hier een foto maken? Hier? En nog meer dan anders vrees je dat al die pracht uit je herinnering verdwijnt als je het niet doet. Ik hoop dat dat een tijdelijk effect is.