Geen expressie
6 mei 2010
Félix Vallotton (1865-1925), La manifestation
Waar deed die scène op de Dam op 4 mei om anderhalve minuut over acht me toch aan denken? Ik wist het ineens toen ik vandaag Jean-Pierre Geelen in de Volkskrant las, die schreef dat hij het mooi vond. Hij noemde het een olievlek, maar ik wist: Vallotton, dat was het: een houtsnede uit 1893, La manifestation.
Geelen schreef ook hoe onzinnig de commentaren waren dat de koningin ‘zichtbaar aangeslagen’ was en later juist weer ‘fier’ keek. Ze bleef volkomen in de plooi. Precies zoals wordt gezegd in Een paladijn, een 100 jaar oude, satirische komedie van Jo Simons-Mees. Daarin doet iemand zich in een badplaats voor als een Russische grootvorst, en krijgt van een wereldwijze hotelhouder de raad: Als uwe Hoogheid me veroorlooft ’t op te merken: z’n gelaatsuitdrukking moet nog strakker worden, haast als ’n masker. Royalty en hooge adel hébben geen expressie.