Helemaal naar Oudenbosch

2 mei 2007

Ik houd van tochtjes, dat heb ik van mijn grootmoeder en daar hoef ik niet voor te worden behandeld. Gisteren ging ik, wankelend op de rand van een katterige leegte omdat mijn boek af is (iedereen zegt dat dat dreigt, dus voel je het al komen) naar Oudenbosch. Toch nog een beetje voor het boek, want daar staat de allermerkwaardigste Cuyperskerk van allemaal. Een basiliek, een replica van de Sint Pieter in Rome, helemaal van baksteen, rijk vermomd als marmer, met een fraaie, hoge koepel. Wat een ding! Hij zou zo ín de Sint Pieter passen, maar dat zie je niet in het kleine Oudenbosch.
    De zon scheen, het reisje vloog om – en ineens kon ik me voorstellen dat sommige mensen in Cuypers’ tijd de trein een welhaast gevaarlijk snel vervoermiddel vonden. Niet vanwege ongelukken, maar omdat je ziel het niet bijhoudt en er langzaam, te paard achteraan hobbelt.