In de week van Hemelvaart lag de hemel op straat – maar wel in gruzelementen. Iedereen manoeuvreert er voorzichtig omheen, het is toch ook een beetje mooi. Maar tegelijk zijn die dikke scherven steekwapens, voetangels, gemene hindernissen op de stoep, daar vlak bij de stortbakken voor papier, ‘restafval’ en glas. Deze spiegelruit paste niet door het gaatje, nee. Toch is het is iets raars van de stad: dat het vanzelf zo’n bende wordt. Dat zoveel mensen gewoon maar hun rotzooi hier of daar achterlaten. Ach, het zal wel van alle tijden zijn en ook op het platteland gebeuren (alleen zie je het daar minder). Maar als de vuilnismannen langskomen zou ik ze soms wel willen omhelzen.