Iets gemakkelijks

21 september 2013

Als ik thuiskom van iets waar ik netjes gekleed naartoe was, trek ik snel iets gemakkelijks aan. Een spijkerbroek, iets ouds, iets dat makkelijk te wassen is. Over die gewoonte wordt verschillend gedacht. Sommige mensen keuren het af, wat zeg ik: in mijn ouderlijk huis, vroeger, deden we dat niet. Het was zoiets als binnen je schoenen uit doen. Ik vermoed dat mijn ouders het burgerlijk vonden, zoals de meeste dingen die zij zelf niet deden, en dus afkeurden. (Of proletarisch? Ik zie ineens een Italiaanse huisvader voor me, het beeld komt ongetwijfeld uit een film, die binnen in z’n hemdje zit. Net als Onslow, de zwager van mrs. Bouquet.)

Onlangs las ik in een modebijlage een interview met een vrouw die verklaarde: ‘Als ik ’s ochtends een jurk aantrek, eindig ik de dag ook in een jurk.’ Alsof het toch een beetje minderwaardig is om iets gemakkelijks aan te trekken. Er is geen eind aan de gronden waarop mensen elkaar kunnen afkeuren.