In de kousenla

1 februari 2007

Walter Benjamin – cultuurfilosoof en schrijver, hij pleegde in 1940 zelfmoord, op de vlucht voor het naderende nazidom – noteerde in een boekje zijn herinneringen aan zijn Berlijnse kindertijd rond 1900. Hij beschrijft onder meer het avontuur van de kousenla. De commode met kleren was de eerste kast die hij kon openkrijgen.

Diep verscholen achter hemdjes en lijfjes vond hij zijn eigen kousen, netjes opgerold. Elk paar was een klein tasje, waar hij graag diep zijn handje in stak – niet voor de warmte, maar om ‘het meegebrachte’, de zachte, wollen inhoud van het tasje te voelen. Het tweede deel van het avontuur was, het ‘meegebrachte’ naar buiten te trekken, steeds dichter naar zich toe, tot er iets onthutsends gebeurde: de inhoud was er uit, maar het tasje was weg. Telkens opnieuw, zo schrijft hij, nam hij de proef op de som van die gebeurtenis. Het leerde hem dat vorm en inhoud, het omhulsel en het verhulde hetzelfde zijn.