Kiss me, George

18 februari 2013

Oh George, you darling man… Een van de leukste scènes in Tinker, tailor, soldier, spy, de tv-serie van de BBC naar John Le Carré’s boek met die titel, is als George Smiley in Oxford op bezoek gaat bij Conny, voormalig inlichtingenspecialiste van MI6.

Ze zijn allebei bejaard en al lang uit het Circus, hij met zijn grote bril anno 1979, zij reumatisch, alcoholiste – maar opgetogen als hij binnen komt. Ksj, ksj, weg moet haar bijlesleerling: George is er! Ze kan het nog allemaal vertellen, de gegevens over de Russische diplomaat Poliakov die Smiley nodig heeft: kenmerken, opleiding, loopbaan. Kiss me, George, zegt ze ineens, en de wat stramme oud-spion staat op om een zedig kusje op haar mond te drukken.

George Smiley is Alec Guinness (Conny is Beryl Reid) – en als je moet uitdrukken waarom hij zo’n weergaloos goed acteur is, zeven afleveringen lang, is het geloof ik ‘aanwezigheid’, presentie. Hij doet bijna niks, hij loopt, zit en praat, maar je hangt aan zijn lippen, zijn beeld. Gisteravond de laatste twee afleveringen gezien. Niet voor het eerst, maar het blijft prachtig. Vanavond Smiley’s People, dat zo mogelijk nog mooier is.