Koning zonder adel

7 mei 2013

Een week geleden is de Grote Dag nu, de dag waarop, gadegeslagen door miljoenen, voor de vijfde keer een koning van Nederland aantrad. Het kan haast niet anders of hij zal de laatste zijn. De operatie ‘omhels het volk’, ingezet door zijn betovergrootmoeder Emma, is voltooid. Het wc-pot-werpen door de prins in Rhenen, vorig jaar, vormde al een mijlpaal; de feestelijkheden rond de inhuldiging waren het sluitstuk.

Wat weinig is opgemerkt, is dat de Nederlandse adel ontbrak in de Nieuwe Kerk. Er waren wel edellieden, maar waar waren de adellijke associaties, vanouds innig verbonden met het koninklijk huis? De ridderlijke orden (de protestantse Johanniter Orde en Duitsche Orde, de katholieke Maltezers) was niet gevraagd present te zijn – terwijl ze niets liever hadden gedaan dan in hun fraaie ceremoniële gewaden luister bij te zetten aan deze historische gebeurtenis. Nederlandse Adelsvereniging: niet uitgenodigd. Ridderschappen: niet gezien.

Je kunt natuurlijk aanvoeren dat een monarchie sowieso iets onzinnigs is. Maar àls je eraan doet, is het vreemd om deze oude steunpilaren des konings te negeren. Ach, die verouderde, traditionele, voor de gemiddelde tv-kijker onbegrijpelijke rimram, zo moeten zijn adviseurs gedacht hebben; die 500 zitplaatsen voor ‘gewone mensen’ moesten toch ergens vandaan komen. Toch is er volgens mij een grens aan hoever een oud instituut gemoderniseerd kan worden, voordat de gewone mensen wakker worden en zeggen: hee, het is toch 2013?