Koorts
23 maart 2008
Wolkendek
De tandpasta smaakt anders als je koorts hebt, metalig, en dat effect is nu, drie dagen na de koorts zelf, nog niet helemaal weg. Maar verder is de wereld weer hoopvol, herkenbaar. Nóóit zal ik meer beweren dat ik griep heb als ik gewoon stevig verkouden ben: griep is anders. Nu had ik griep.
Het vreemdste van de koorts is de invloed op je denken, dat onrustig en jachtig wordt. Er dringen zich fysieke indrukken op waar die niets te zoeken hebben: iets dat in de verte wegloopt, heel raar. Of het gevoel van iets scheefs, plats, als een obstakel in je gedachten. Wat is het, waar blijft het? Na een hele tijd soezen, op het grensgebied van slaap en waken, lig je in een staat van licht-verhit bewustzijn van dichtbij naar je eigen pols te kijken en denk je dat er toch maar weinig is dat een mens onderscheidt van een geplukte kip. Maar die laatste gedachte ben ik gelukkig weer helemaal kwijt.