Liefste
2 januari 2009
Gabriel Metsu, Briefschrijfster (detail)
Wat moet je nu eigenlijk zeggen? Ik heb verbazend weinig zin om te Gelukkignieuwjaren, dezer dagen. Hooguit intimi, en helemaal niemand bebestewensen. Laatst schreef een vriendin een e-mail met een verschrikt begin: een columnist had gezegd dat ‘Ha’ niet in orde was, berichten beginnen met ‘Ha Ileen’ was heel verkeerd. Omdat ik die vriendin echt veel hoger heb dan de schrijver van dat stukje, wist ik zekerder dan ooit dat het onzin is om mensen zulke voorschriften op te leggen. Laat iedereen toch mailen zoals hij gebekt is, en niemand een ander betuttelen (goed voornemen voor het Nieuwe Jaar).
Op mijn nachtkastje ligt een boek met brieven van Heinrich Heine, en die schrijft aan zijn vrienden steeds vrolijk ‘Liebster Max!’ en zelfs: ‘Liebster Herr Friedland!’ Nu weet ik wel dat ze in het Duits het verschil tussen beste en lieve moeten missen en dat hij dus niet helemaal ‘liefste’ schrijft, maar ik vind het toch leuk. Het zijn trouwens mooie, onderhoudende, charmante brieven. Nog een voornemen: meer brieven schrijven. En meer e-mails printen, trouwens.