Mankesstraat
21 februari 2007
Jan Mankes in het Drents Museum
Swann, Marcel Prousts Swann, is vol van zijn hopeloze liefde voor Odette. Op een feestje hoort hij de naam van de schrijver vallen naar wie haar straat is genoemd. Gretig mengt hij zich in het gesprek: ‘Il a sa rue, n’est-ce pas?’ Hij hoopt tenminste even te kunnen praten over de stráát waar zijn beminde woont.
In zijn Avondlog van gisteren (http://boeken.vpro.nl/avondlog) schrijft Wim Noordhoek over Jan Mankes (1889-1920), schilder van prachtige, tere en zeer markante schilderijen. WN heeft een speciale band met Mankes omdat hij in Eerbeek heeft gewoond, waar die zijn laatste dagen sleet – en omdat hij als kind vaak door de Jan Mankesstraat liep. Zoiets heb ik ook! Mijn grootouders woonden in de Mankesstraat in Den Haag. Het is een absurde reden om je met iemand verbonden te voelen, maar ik doe het. Wie weet, heeft het ook te maken met de naam Mankes, met die ondertoon van menselijk tekort. Dat past wel bij deze jong gestorven, wereldvreemde figuur. In het Drents Museum (Assen) is een tentoonstelling aan zijn werk gewijd.