Misosoep

4 oktober 2011

Het misosoepdieet, dat ga ik volgen. Het houdt in dat ik in plaats van te lunchen een kommetje misosoep eet, eventueel met wat snippers voorjaarsui er in, en niks anders.

Misosoep is voor Japanners wat kippensoep is in de jiddische traditie: universeel troostvoer en geneesmiddel. Het is een wolkig bruin vocht van een ondefinieerbare, warme, zoetig-zoute smaak (en het kan nooit meer calorieën bevatten dan bouillon). Instant misosoep-pasta is te koop in de betere supermarkt.

Echt lekkere misosoep bestaat ook: die heb ik één keer gegeten, bij de Japanse sushibar op het Utrechtse station. Het verschil tussen die heerlijke beker en mijn instantvariant deed denken aan dat tussen oploskoffie uit de jaren zestig en echte koffie. Het suggereerde dat er ook nog véél goddelijker misosoep moet bestaan.

Het afvallen zal wel niet hard gaan, maar dat hoeft ook niet. Onlangs stond in de krant dat wetenschappelijk was bevestigd wat iedereen in z’n hart al vreesde: dat wie wil afvallen en dun wil blijven, niet tijdelijk, maar voor eeuwig minder moet gaan eten. Als mijn dieet werkt, eet ik dus de rest van mijn leven misosoep – en dan ga ik misschien toch eens op zoek naar ècht lekkere soorten waarvoor ik niet naar Utrecht hoef.