Kabouters aan een wit houten bed (c. 1910?)
Zelfs hoe we slapen, hoe zacht, hoe lang, wordt door cultuur gedicteerd. Niets gaat vanzelf: iedereen kiest of laat zich vertellen wat het beste is. Alleen dát we moeten slapen is zeker.
Vanmiddag kunnen we elkaar zien, lezer, in het Nederlands Architectuurinstituut in Maastricht, waar ik een lezing houd over het bed. Drie uur vanmiddag, niet in het hooi maar aan de Avenue Céramique.