Dat was een goede 4 mei-toespraak van Grimbert Rost van Tonningen (hij staat vandaag in de Volkskrant). Die dodenherdenking gisteravond op tv, streng beveiligd en gereglementeerd, met identieke kransen en uitdrukkingsloze hotemetoten, en tijdens de twee minuten alles in gespannen afwachting van een verstoring… ik moet bekennen dat ik zelf beter op een ander moment tot bezinning kan komen.
Misschien is zo’n algemene herinneringsdag als Rost voorstelt, geen slecht idee. Een dag waarop iedereen mag denken aan zijn eigen verdriet, en niemand claimt dat hier, nu, héél alleen zijn eigen historie en zijn eigen slachtoffers tellen.
De afgelopen tijd ben ik in mijn werk nogal eens de oude koningin tegengekomen, oorlogskoningin Wilhelmina. Ik heb nooit enige sympathie voor haar kunnen opvatten; het moet een bazige, bigotte vrouw zijn geweest. Maar onlangs las ik iets goeds over haar. In 1946 benoemde zij N.A. Rost van Tonningen in een hoge hoffunctie, namelijk tot chef van het Militaire Huis en eerste adjudant. Hij was de broer van de beruchte NSB’er die Grimberts vader was, maar dat vond zij geen bezwaar, en dat siert haar.
P.S. Overigens ben ik van mening dat er geen Nationaal Historisch Museum in paleis Soestdijk moet komen, en dat we genoeg hebben aan het Rijksmuseum in Amsterdam en het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem.