Prins Hendrik als held
18 juni 2009
Hendrik onderscheidt de bemanning van een stoom-reddingsboot
Nog even over Wilhelmina, nee, over Hendrik. Zijn gloriedagen kwamen in 1907, na een scheepsramp. De Berlin, een lijnboot uit Harwich, strandde in een gierende februaristorm bij Hoek van Holland, en brak in tweeën. Sommigen van de 143 opvarenden klampten zich vast aan het wrak; de reddingsoperatie lokte een mensenmenigte naar de pier. Reddingboten deden wat zij konden. Onder degenen die vanaf een schip in de buurt getuige waren van alles, was Prins Hendrik. Niet dat hij iets kon doen, maar hij wás er. Publiek en pers waren diep onder de indruk. De Prins trotseerde het barre weer, hij sprak met gewone mensen, ja, hij sloeg zelfs zijn bontjas om een verkleumde, geredde vrouw! Ineens was Hendrik een held. Het verhaal van zijn betrokkenheid ging door de wereld, zelfs Amerikaanse kranten prezen zijn heldhaftige optreden. Telegrammen en brieven stroomden binnen. Sportclubs, scholen, zangverenigingen stuurden huldeblijken. Hoge onderscheidingen vielen hem ten deel, zelfs buitenlandse, het is niet te geloven.
Intussen heb ik Fasseurs dikke Wilhelmina-biografie (zie hieronder, 26 mei) nog steeds niet helemaal uit. Na de eerste, fascinerende hoofdstukken nemen kabinetsformaties en legerhervormingen een steeds grotere plaats in het boek in, en wordt de armoede aan gegevens over W.’s persoonlijke leven steeds nijpender. Jammer is dat. Maar ik zál het uitlezen; en dan nog deel 2…