Radio 4 verluisteraart. De Nederlandse klassieke zender heeft zijn publiek ontdekt. Geen slechte ontwikkeling, zou je zeggen – ware het niet dat de luisteraar nu steeds zelf in beeld moet. En de luisteraar – hij kwijlt ervan, zo te horen. Maartje van Wegen leest zijn brieven voor, op Valentijnsdag mag hij zijn dierbaren omhelzen met muziek, en om de haverklap is het (zoals dezer dagen) de Top Zoveelhonderd, de Dag van de Luisteraar, het Feest der Klassieken, wat niet al. Het is dezelfde mode als in de dagbladen, die de lezer aldoor ‘uitnodigen’ om zijn mening te geven over boeken en actuele kwesties, of om zelfgeschreven, o, zo koddige verhaaltjes op te sturen.
Maar terwijl ik het in de krant kan overslaan, zit het op de radio steeds in mijn oren. Toen mijn vrouw en ik elkaar leerden kennen, 37 jaar geleden, heb ik haar deze plaat van Debussy gegeven… Ga weg met uw vrouw en uw Debussy! Spaar me uw liefde voor Kathleen Ferrier! Zwijg over uw speciale band met Brahms! Geef me Debussy, Ferrier, Brahms, maar spaar me het gewauwel. Gewauwel hebben we thuis ook: kunnen we op de radio niet gewoon naar muziek luisteren?