Ileen
Montijn

 

Schepen begroeten

20 september 2010

Wedel, 11 september 2010

Wedel, 11 september 2010

Van alle onzinnige dingen die mensen kunnen bedenken, is een speciale inrichting om schepen te begroeten wel een van de allerleukste. Hij bestaat echt, vlak bij Hamburg, en al sinds 1952 – net als ik. In mijn Duitse kindertijd was het een geliefd doel voor uitstapjes.

De Schiffsbegrüssungsanlage is te vinden in een café- restaurant, het Schulauer Fährhaus, met een terras aan de Elbe. Over deze rivier varen grote schepen van en naar de haven van Hamburg, die enorm is. Bij het terras staat een veelpotige vlaggenmast, en als er een schip passeert, schalt uit een luidspreker een stem, die het schip hartelijk welkom heet in Hamburg, of ‘tot ziens’ zegt, als het richting zee vaart. Dan wordt de Hamburgse vlag bij wijze van groet ‘gedipt’ – omlaag en weer omhoog. Uit de speaker klinkt blikkerig het volkslied van het thuisland van het schip. De vertrekkers wordt met seinvlaggen (U en W) een goede reis gewenst. Een man met een kapiteinspet op, de Begrüssungskapitän (je ziet hem zitten in zijn cabine) vertelt de bezoekers op het terras via een andere luidspreker bijzonderheden over het schip.

Vroeger, toen ik klein was, werden de vlaggen met de hand gehesen en gestreken; ook groetten de schepen vaak terug. Nu gebeurt het één elektrisch en het ander – ach, de maritieme zeden zijn niet meer wat ze geweest zijn. Maar de aanblik van de passerende oceaanreuzen blijft aangrijpend. Vorige week was ik er. Een medebezoekster vertrouwde me toe dat de pacht volgend jaar afloopt, en dat de toekomst van het Schulauer Fährhaus dus onzeker is. Misschien was ik net op tijd even terug.