Stad en land
24 april 2013
Tijdschriftadvertentie,1930.
In het Parool van gisteren stond een artikel onder de kop ‘Leven op de stoep’: steeds meer jonge gezinnen blijven volgens de auteur in de stad wonen. Kinderen spelen op de stoep, ouders organiseren samen de kinderopvang en netwerken in de speeltuin.
In de jaren zestig, zeventig droomden net zulke gezinnen van leven op het platteland. Verwaarloosde boerderijtjes werden gekocht door stedelingen en verbouwd, liefst eigenhandig. De deel met zijn oude balken werd een ruime woonkamer, het varkenskot werd keuken… onder het dak nestelden de zwaluwen, en de kinderen konden altijd buiten spelen, niet op steen maar in het groen. Melk kocht je bij de boer een eindje verderop, kippen ging je zelf houden, voor de eieren.
De wisselvalligheden in hoe mensen denken zijn verbazend. Mode beïnvloedt niet alleen kleding, maar de meest ingrijpende keuzes in het leven. De stad: vies en jachtig – het platteland: schoon en rustgevend – het zijn ideeën, en dat bijna iedereen er zo over denkt betekent niet dat dat niet kan veranderen. Voor mijn boek Naar buiten! heb ik me verdiept in de wisselvalligheden van het denken over stad, land en hoe je moet wonen. Komend najaar verschijnt het.