Terug naar 1912

9 april 2012

In Engeland heeft de verkoop van zijden kamerjassen en gestreepte katoenen pyjama’s het afgelopen jaar recordhoogte bereikt, lees ik in de Literary Review. De reden: het succes van Downton Abbey. Ik herinner me niet dat die kledingsstukken in de tv-serie opvallend aanwezig waren – misschien is het gewoon dat het gemakkelijker is om je ’s nachts te kleden zoals een Britse aristocraat anno 1912, dan overdag.

Met de Titanic-hype van nu is de glamour van die tijd ook weer volop aanwezig in de media. Het waren de nadagen van de ‘lange negentiende eeuw’, een periode die achteraf iets sprookjesachtigs heeft – alsof de hele beschaving eigenlijk een zinkend schip was. In 1914 maakte het gemechaniseerde moorden van de Eerste Wereldoorlog een eind aan alle illusies die 19de-eeuwers waren gaan koesteren over welvaart, vooruitgang en wereldvrede.

In 1969 schreef de componist Gavin Bryars een lang, vreemd, somber muziekstuk getiteld The sinking of the Titanic. Het zal dezer dagen her en der ook wel weer worden uitgevoerd, al heb ik daar nog niet over gehoord. Het is hier te beluisteren.