Terugkomst

31 juli 2011

Toen ik klein was had mijn moeder een abonnement op de Elle, die toen wekelijks verscheen, en natuurlijk alleen in het Frans. Desondanks, of daardoor, was het blad toch vele malen aantrekkelijker dan de christelijke Prinses, die bij mijn grootmoeder kwam.

In augustus begon in de Elle alles in het teken te staan van de rentrée, een voor mij volkomen duister begrip. Ook toen ik eenmaal wist wat ermee bedoeld werd – dat de vakantie is afgelopen en de scholen weer beginnen – snapte ik niet dat ze daar zoveel drukte over maakten. Werden alle Franse kinderen na de zomer in het nieuw gestoken, of ging het alleen maar over het kopen van schoolboeken en stufjes, wat de drukte helemaal onbegrijpelijk maakte? Ging trouwens in Frankrijk dan iederéén met vakantie?

Nog steeds is la rentrée een institutie in dat land, iets waarmee tijdschriften worden gevuld en waarmee mensen elkaar geluk wensen, terwijl ze in omringende landen niets hebben wat daarop lijkt. Die Europese eenwording, dat is ook maar zo lang als het breed is.