Tijdloze glamour

19 november 2011

Bij de Engelse Vogue, in de jaren dertig, droeg iedereen een zwarte jurk, parels en een zwart hoedje met voile. ‘We zagen er een beetje uit als domineesdochters op visite’, schrijft Ann Scott-James in In the Mink (1952). Bij modeshows of perspresentaties kwamen ze de concurrentie tegen – de vrouwen van Harper’s Bazaar dus. Hun redactionele uniform was meer landelijk: tweed, kasjmier truitjes en schoenen met gaatjes,  ‘alsof ze van hun buitenhuis een dagje naar Londen waren gekomen’.

In the mink zijn de gefictionaliseerde herinneringen van een van de eerste vrouwelijke journalisten op Fleet Street: ze werd zelf hoofdredactrice van Harper’s (1945 tot 1951). Later werkte ze bij grote dagbladen, en nog later ging ze tuinboeken schrijven. Het boek geeft een beeld van hoe het toeging bij de chicste modebladen ter wereld in de jaren dertig en veertig – een beeld dat bepaald niet verouderd lijkt.

Veel doet denken aan Avenue, waar ik in de jaren tachtig even heb gewerkt. Precies dezelfde clichés, dezelfde hinderlijke prima-donna’s; en alledaagse moeilijkheden, zoals hoeveel lastiger het is om iets interessants te melden over cosmetica dan over mode, terwijl je de lipsticks en de wondercrèmes niet mag negeren, vanwege de adverteerders. Een fascinerende wereld – iemand zou er eens een boek over moeten schrijven.